‘Verbrandingsmotoren zijn absurd, ga toch elektrisch rijden!’

Klant aan het woord

‘Wist je dat de eerste auto die ooit de 100 km/u haalde, elektrisch was? Hij heette La Jamais Contente, de Nooittevreden, en rolde al in 1898 de weg op.’ Op het Concours d’Élégance, een evenement voor autoliefhebbers, spreken we Floris de Raadt: uitvinder-ondernemer én trotse eigenaar van de eerste Nederlandse Tesla Model S Shooting-Brake, die hij zelf ontwikkelde. Net als MisterGreen is Floris ervan overtuigd dat elektrische voertuigen de toekomst zijn. En dat er technisch veel meer mogelijk is dan we nu toepassen. We praten met hem over zijn gloednieuwe Tesla, de kracht van out-of-the-box denken, en de noodzaak om elektrisch te rijden.

Ha Floris, je was makkelijk te vinden: je bent de enige hier met een stekker in z’n auto.

‘Klopt, weinig snoeren hier. Terwijl het honderdtwintig jaar geleden een elektrische auto was die voor het eerst de drie cijfers aantikte.’

Shooting Brake

Voordat we over je Tesla beginnen, moet je jezelf misschien even voorstellen. Wie ben je, en wat doe je?

‘Ik ben Floris de Raadt, eigenaar van het bedrijf Equip Medikey dat innovatieve anesthesie- en pijnbestrijdingsproducten ontwikkelt. Zoals een naald met een temperatuursensor erin. Die bedacht ik al in 1998, maar het duurt altijd een jaar of tien, twintig voordat de medische wereld klaar is voor onze innovaties. Inmiddels is de temperatuurnaald een succes, en zijn we met een nieuw product bezig. Waarschijnlijk plukken we hier over een jaar of twaalf de vruchten van – althans, dat hoop ik.’

Klinkt alsof je in een behoorlijke nichemarkt zit. Hoe ben je hierin terechtgekomen?

‘Het was een compromis tussen de twee werelden waarin ik leefde. Praktisch iedereen in mijn familie is arts, maar het leek me mooi om een ander pad in te slaan. Out of the box koos ik voor de studie elektrotechniek. Om vervolgens te besluiten dat ik de medische wereld tóch niet wilde loslaten. Ik meldde me aan voor een stage bij Equip Medikey, dat toen nog instrumenten voor zowat alle medische specialismen ontwikkelde. Hier kon ik een brug slaan tussen de technische wereld van m’n studie, en de geneeskundige van mijn familie. In 1997 nam ik het bedrijf over. Sindsdien richten we ons specifiek op anesthesie en pijnbestrijding.’

En nu ben je ook de trotste eigenaar van de eerste Tesla Model S Shooting-Brake: een gewone Tesla, maar dan als stationwagen. Waar komt je fascinatie voor shooting-brakes vandaan?

‘Toen ik vijftien was en in Zwitserland woonde, droomden mijn klasgenoten allemaal van een Ferrari of Maserati. Maar dat vond ik veel te mainstream. In de krant had ik een piepkleine advertentie gezien van de Aston Martin DB5 Shooting-Brake: een bizarre auto met de neus van een racewagen en de achterkant van een bestelbus. Zó out of the box, ik vond ’t fantastisch! Hij kostte 30.000 Zwitserse frank, omgerekend zo’n 30.000 euro. Dat had ik niet in m’n spaarpot zitten. Maar ik hoopte hem ooit te kunnen kopen.’

Tesla Model S Shooting Brake MisterGreen

En, is dat gelukt?

‘Nee. Ik ben wel meer gaan verdienen, maar de prijs van die auto steeg veel sneller dan mijn salaris. Op een gegeven moment ben ik verwaarloosde shooting-brakes gaan kopen, restaureren en verkopen. Auto’s die al jaren boven een gierput stonden te verpieteren, restaureerde ik samen met verschillende lassers en monteurs. Daarna bracht ik ze naar de veiling. Met het geld dat ik daarmee verdiende, kocht ik nét een duurder wrak. Zo hoopte ik op te klimmen naar die ene Aston Martin. Maar helaas: ook dat wilde niet baten. Inmiddels ben ik vijftig, en kost mijn droomauto een miljoen. Waarschijnlijk ga ik ‘m nooit inhalen.’

Ik was helemaal klaar met zuigers, met die op-en-neer-gaande bewegingen. Ik vroeg MisterGreen of ze geen tweedehands Tesla voor me hadden.

Dus besloot je je eigen shooting-brake te ontwikkelen. Je koos voor een elektrische variant. Waarom?

‘Omdat de verbrandingsmotor een belachelijk idee is. Technisch gezien is het absurd dat je met op-en-neer-gaande bewegingen een wiel laat ronddraaien; hoe omslachtig wil je het hebben? Een elektromotor draait rond, net als het wiel. Veel logischer dus om een elektrische motor in je auto te zetten. Bovendien is het volstrekt asociaal dat we onze huis-tuin-en-keukenritjes nog altijd op fossiele brandstoffen maken. We moeten zuinig omgaan met wat de aarde te bieden heeft, en dus ook met de olie in de grond. Willen we dat ook de volgende generaties nog af en toe van een ronkende verbrandingsmotor kunnen genieten, dan moeten we onze dagelijkse tochtjes voortaan echt elektrisch rijden.’

En je had al wat ervaring met elektrisch auto’s.

‘Klopt. In 2008 had ik, naast mijn medische werk, een showroom met razendsnelle elektrische voertuigen: van een motorfiets waar een stuntman wheelies op kon trekken tot een supersmalle auto die net als een motor tussen de files door kon rijden. Zo wilde ik laten zien wat er allemaal mogelijk was, in een periode waarin elektrisch rijden niet erg serieus werd genomen. Helaas was het toen crisis. Mensen hadden het niet over passie en vooruitgang, maar over restschuld en afschrijven.’

Maar in die periode heb je wel MisterGreen leren kennen.

‘Inderdaad. MisterGreen was toen bezig met elektrische scooters, en later ook Segways. Ze vinden zichzelf steeds opnieuw uit, terwijl ze toch dicht bij zichzelf blijven. Jaren later heb ik MisterGreen gebeld, toen de motor van mijn achtstehands Jaguar opblies terwijl ik met enorme haast over de snelweg raasde. Ik was helemaal klaar met zuigers, met die op-en-neer-gaande bewegingen. Ik vroeg MisterGreen of ze geen tweedehands Tesla voor me hadden. Heel toevallig was er net een binnengekomen: met twee centimeter aan elke kant over paste hij net in mijn garage. Perfect, dacht ik, ik neem 'm. Uitzonderlijk ook voor die tijd, want normaal gesproken kreeg MisterGreen nog geen leaseauto’s terug. Dat is nu geloof ik wel anders.’

Klopt, we hebben inmiddels veel mooie occasions beschikbaar! Zelf heb je ook niet stilgezeten: je eigen Tesla Model S Shooting-Brake is eindelijk af. Vertel, hoe heb je dit aangepakt?

‘Het idee om een Tesla tot shooting-brake om te bouwen, ontstond toen ik de elektrische lijkwagen van RemetzCar zag. Kennelijk was het hen gelukt om een elektrische auto ‘uit te rekken’, wat echt een lastige klus is. Elektrische auto’s zijn bijvoorbeeld van aluminium gemaakt, wat moeilijk te lassen is. Ik nam contact op met RemetzCar om te vragen of ze brood in mijn plan zagen. Gelukkig reageerden ze positief. Tegelijkertijd schakelde ik een designer in: Niels van Roij. Hij maakte honderd ontwerpen, waarvan we er samen één uitkozen. Toen kon het grote ombouwwerk beginnen. Een hels karwei! Samen met mijn vrouw heb ik een hele vakantie naar de achterste ruitenwisser van andere auto’s gekeken, omdat die op m’n Tesla maar niet lekker wilde passen. Om gek van te worden, maar uiteindelijk hebben we ‘m erop gekregen.’

Shooting Brake2

Het resultaat mag er zijn! En je auto is al meteen viral gegaan. Als je ‘m googlet, krijg je ongelofelijk veel hits.

‘Ja, bizar hè? Terwijl dit gewoon de auto is waarmee ik boodschappen doe. Soms wordt ‘ie herkend als ik een kratje bier sta in te laden; best raar om mee te maken. Aan de andere kant ben ik wel blij met de publiciteit. Het is namelijk de bedoeling dat mijn bedrijf Elipo, dat ik in 2008 gestart ben en naast Equip Medikey heb, de kleinschalige productie gaat opvolgen. In die zin is het dus fijn dat we samen deze roem hebben vergaard.’

En ben je die Aston Martin al een beetje vergeten?

‘Nee hoor! ik koester nog steeds de hoop om er eentje in een vergeten schuur te vinden en die helemaal op te knappen. De technische uitdaging, die vind ik boeiend!’